woensdag 30 september 2015

Operatie nummer 2...

Eigenlijk is het geen goed en geen slecht nieuws.... Sara wordt dinsdag voor de 2e keer geopereerd. Bij deze operatie wordt een 3e ring op haar onderbeen gezet. Deze wordt met scharnieren aan het frame vastgemaakt. Hiermee wordt voorkomen dat haar knie verder uit de kom wordt getrokken. We moeten tot dinsdag wel door blijven draaien, maar op halve kracht. Hierdoor wordt het schema eigenlijk maar met 3 dagen vertraagd. We kunnen dus nog steeds eindigen met 6 cm!
Het is dat de orthopeed naar het buitenland moet morgen, anders was ze voor het weekend nog geopereerd...
Ze heeft wel nog steeds veel pijn aan haar been... ligt zelfs te huilen in haar slaap....erg naar....

dinsdag 29 september 2015

En nog een centimeter

Gisterenmiddag kwam de fysio langs. Hoewel Sara voor geen meter mee werkte kon hij voelen dat haar been niet veel erger was geworden sinds zaterdag.

Afgelopen nacht had Sara erg veel pijn. Ze had steken en kloppende pijn in haar been zei ze. Gelukkig hielp de mp3 speler een beetje...

Vanmorgen moesten we ons melden bij de revalidatie arts. Wederom werkte Sara totaal niet mee, maar volgens de arts was dat in dit stadium normaal. Voor een kind wat graag op haar hoofd staat en op de trampoline springt is het natuurlijk verschrikkelijk dat ze geen kant op kan....

Het enige lichtpuntje vandaag is dat er weer een centimeter van haar schoen af is!

De afspraak met de orthopeet is naar voren geschoven omdat hij donderdag niet aanwezig is. Morgenmiddag moeten we ons melden in het Sophia. Hopelijk valt dan de definitieve beslissing



zondag 27 september 2015

Kleine update...

Het ziet er niet goed uit voor Sara s been.... de fysio kwam zaterdagochtend langs en schrok hoe hard het achteruit was gegaan... ze kan haar been bijna niet meer strekken...Wij zien het zelf ook per dag slechter worden. Dat wordt, zelfs als we donderdag stoppen met draaien ( hebben we wel 3 cm erbij!) een heel lang traject om de boel weer recht te krijgen...een behoorlijke tegenvaller dus. We zijn benieuwd wat de dokter er donderdag van zegt...
Sara houdt zich erg goed, maar een paar keer per dag is ze ontzettend boos en verdrietig...ons stoere dappere meisje

donderdag 24 september 2015

Spannend...

Vandaag waren we weer op controle. We zitten nu op 2,4cm! Omdat de dokter haar knie niet helemaal vertrouwde is er een extra foto gemaakt. Hierop kon hij zien, dat als Sara haar been strekt, haar hamstrings haar knie naar achter (en dus uit de kom) trekken. Het is nu zaak dat we elke dag op een bepaalde manier haar been strekken. Als het niet verbeterd dan kan de dokter volgende week beslissen om te stoppen met draaien, of een extra operatie uitvoeren om haar onderbeen vast te zetten.
Het was een vrij heftig ochtendje en Sara was er enorm klaar mee :(




zaterdag 19 september 2015

Er op uit

Dat Sara het frame heeft belet haar niet om er op uit te gaan. Zo had ze gisteren een feestje, zijn er vandaag 2 vriendinnetjes komen spelen en zijn we uit eten geweest. Misschien morgen maar even een rustdag houden haha




donderdag 17 september 2015

En nog een centimeter...

Ok...officieel heeft Sara zondag pas 2 cm erbij, maar omdat we toch in Rotterdam waren is er meteen weer een cm van de zool afgehaald :)


De dokter was tevreden over het verloop. We kunnen dus gewoon door met draaien! Er zijn weer wat struts vervangen en de wonden zagen er goed uit. Volgende week weer terug :)








dinsdag 15 september 2015

Het schoonmaken van de wonden

Het schoonmaken van de wonden was in het ziekenhuis echt hel. Met natte wattenstaafjes ging de zuster langs de randen van de wonden. Omdat ze open moeten blijven (en zeker niet moeten vastgroeien aan het frame) moeten alle korsten en eventuele vellen verwijderd worden.
Thuis zetten we Sara op een douchekruk onder de douche en spoelt ze de wonden zelf schoon. Het voordeel is dat al het vuil ook meteen van de pinnen van het frame af spoelt en dat de boel goed schoon weekt. Hierna halen we (meestal Sara en soms mag mama helpen) nog een keer de wattenstaafjes langs de randen zodat alles schoon is. Daarna drogen we af en gaan er gaasjes en verband over de wonden heen. Dit alles bij elkaar duurt ongeveer een uur (soms langer) en is behoorlijk intensief. Het doet (ondanks de medicijnen) toch nog erg veel pijn. Ondanks het schoonmaken zijn de wonden voor de 2e keer ontstoken en slikt Sara ook weer antibiotica.
Gelukkig slaat dit steeds snel aan.