Het schoonmaken van de wonden was in het ziekenhuis echt hel. Met natte wattenstaafjes ging de zuster langs de randen van de wonden. Omdat ze open moeten blijven (en zeker niet moeten vastgroeien aan het frame) moeten alle korsten en eventuele vellen verwijderd worden.
Thuis zetten we Sara op een douchekruk onder de douche en spoelt ze de wonden zelf schoon. Het voordeel is dat al het vuil ook meteen van de pinnen van het frame af spoelt en dat de boel goed schoon weekt. Hierna halen we (meestal Sara en soms mag mama helpen) nog een keer de wattenstaafjes langs de randen zodat alles schoon is. Daarna drogen we af en gaan er gaasjes en verband over de wonden heen. Dit alles bij elkaar duurt ongeveer een uur (soms langer) en is behoorlijk intensief. Het doet (ondanks de medicijnen) toch nog erg veel pijn. Ondanks het schoonmaken zijn de wonden voor de 2e keer ontstoken en slikt Sara ook weer antibiotica.
Gelukkig slaat dit steeds snel aan.



