Dag 3

Vandaag was een enerverend dagje. Na een best goede nacht kwam de pedagoge vertellen dat er om tien uur iemand zou komen van de liedejesfabriek. Sara ging samen met yildiz een liedje schrijven en inzingen. Echt supergaaf. Rond het middaguur kwam dr bessems iets wisselen aan het frame. Dit deed behoorlijk pijn en bleek later op de dag toch niet nodig.... Volgende week donderdag gaat hij het weer terug veranderen.....
Na de middag rust kwam de fysiotherapeut. Sara moest een klein stukje lopen met krukken naar de rolstoel en als beloning mocht ze daarna naar de speelkamer rijden. Omdat ze nog een ruggenprik heeft en dus een infuuspaal mee moest slepen ging dat wat lastig. Gelukkig was oma ineke er om te helpen. Aan het einde van de middag kwam eerst Felicia en later Hong jie even om het hoekje gluren. Sara vond dat heel gezellig. Toen papa kwam om met mama te eten kreeg Sara een lekker ijsje van de keuken juffrouw.
Omdat de eerste keer wonden verschonen (drukverband moest er nog af) de vorige keer behoorlijk pijnlijk was kreeg sara een half uur van te voren tramadol. Van de zuster mocht ze het er zelf afhalen en de wondranden schoonmaken. Dit deed ze super. We kwamen nog een zelfportret van dr bessems tegen op haar knie en we konden de oude littekens (de kraters in haar been) niet meer vinden. De dr had deze op de een of andere manier losgemaakt en nu is haar huid op die plekken weer glad!
Morgen ochtend vroeg wordt de ruggenprik uitgezet. Als dat goed gaat mogen de katheter en het infuus ook verwijderd worden. Duimen dus dat de pijn onder controle is

Dag 2

Na een behoorlijk slapeloze nacht omdat sara misselijk was en de zusters langs bleven komen om te monitoren ging het vandaag eigenlijk best goed. De medicatie is wel wat uitgebreid omdat ze pijn had maar dat heeft geholpen dus ze heeft weer praatjes voor tien. Vanmorgen mocht ze met bed en al de röntgen in voor een foto. Toen de zuster zei dat ze Sara Vrijdag kwamen brengen zei de meneer achter de balie :dat zie ik... Een van de zusters van de ok vroeg gisteren ook al aan derk of het deze keer gepland was.. Dusss...
Met de fysiotherapeut heeft Sara al op de rand van het bed gezeten. Ze vond het eng en het deed een beetje pijn maar ze heeft het toch maar gedaan.
Oma ineke kwam vanmiddag even bij sara zitten zodat Janneke even kon gaan lunchen.
Verder kwamen de cliniclowns langs (hilarisch) en een mevrouw met een voorleeskist.
Dr bessems kwam tegen zessen nog even uitleg geven over het frame en als het goed is mogen we dinsdag al gaan draaien. Het been wordt niet alleen langer gemaakt maar ook meteen recht gezet. Mocht dat niet lukken met het programma voor het draaien dan verlengen we eerst en dan wordt het been in 1 dag recht gezet.

De dag...

Vandaag was de grote dag. Om zes uur vanmorgen mocht sara nog een licht ontbijt en daarna niks meer tot de operatie. We moesten ons om tien uur melden in het Sophia. Wachten duurt lang maar gelukkig kon ze gaan knutselen in de speelkamer. Om 12.40 was het eindelijk zover. Sara ging met papa naar de operatie kamer. Ze mocht haar lipbalsem aan het narcosekapje smeren en daarna begon het lange wachten voor papa en mama. Om 17 uur mocht papa eindelijk naar de uitslaapkamer en om 17.50 kon mama sara eindelijk weer knuffelen. Op dat moment kwamen opa Frans en oma hanneke even langs met Thom. Dr bessems heeft drie ringen op sara 's been gezet met alvast een scharnier ertussen. Ze mag haar knie nog bewegen tot we weer moeten gaan draaien. Dan moet de knie vast tot we de juiste lengte hebben. Sara is behoorlijk misselijk van de operatie helaas. Hopelijk kan ze vannacht lekker slapen. Gelukkig hebben we een privé kamer.

De kop is eraf

Vandaag is Sara begonnen met het slikken van gabapentine. Ze bouwt dit binnen een paar dagen op naar drie pillen per dag zodat ze al een bepaald level in haar bloed heeft tegen zenuwpijn.

De laatste loodjes

Nog een week en dan is het bijna zover. Dinsdag 5 september, waarschijnlijk rond het middaguur, wordt Sara geopereerd. Afgelopen donderdag is er iemand langsgekomen van Beenhakker/Jensen voor het aanmeten van de rolstoel. Helaas is deze pas een aantal weken na de operatie klaar maar dan is hij ook helemaal op maat. De eerste aangepaste broek is gemaakt en we hebben nog een paar leuke stoffen klaarliggen voor nog 3 broeken, maar we willen eerst kijken of deze broek wel om de ringen heen past.
En...2 weken na de operatie mogen we onze nieuwe kitten Izzy verwelkomen. Heeft Sara (en Thom ook, en ok...moeders ook ;) ) iets leuks om naar uit te kijken

berichtje van Sara

ik vind de operatie heel spannend en ben blij als het  voorbij is maar gelukkig heb ik een lieve broer thom en een lieve papa en mama

hij vind me lief he HA HA DAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAG GIGA GROETJES SARA

Voorbereidende afspraken

Dus...Vandaag hadden we twee afspraken staan in het Sophia. Een met dr Bessems en een met anesthesie. Sara had keurig wat vragen opgeschreven. Zinnige...en onzinnige hahaha Omdat Dr. Bessems altijd wel een uur uitloopt kregen we eerst het anesthesieformulier in ons handen. Meteen werden ook de bloeddruk, lengte en gewicht opgemeten. Sara vindt de bloeddrukmeter echt afschuwelijk... Gesprek met Dr. Bessems was heel prettig. Volgens mij waren we de laatste vandaag. Hij moest nl nog naar de OK. We werden wel direct doorgestuurd naar de rontgen voor een langbeen foto (binnen 15 minuten geholpen!) Bij anesthesie werden we 30 minuten te laat binnengeroepen, maar toen bleek dat dr Bessems nog even snel overleg had gehad met de anesthesioloog omdat wij hadden aangegeven dat we, als het even kon, geen ruggenprik wilden maar een block in het been. (scheelt een katheter) Ook deze meneer nam uitgebreid de tijd voor ons. We waren wel heel lang in het ziekenhuis vandaag..pfff.... Maar dus niet voor niets gelukkig. En...toen we thuis waren...belde een mevrouw van het WMO Loket voor een afspraak....Donderdagmiddag komt zij bekijken of wij wel/niet een rolstoel krijgen...Fotoboek van de vorige keer ligt klaar hoor....