Dit is hem dan...het frame wat de komende maanden om sara s been zal zitten
woensdag 26 augustus 2015
De operatie
De operatie is gelukkig goed gegaan. Vanaf volgende week donderdag mogen we gaan opdraaien.
Dit is hem dan...het frame wat de komende maanden om sara s been zal zitten
Dit is hem dan...het frame wat de komende maanden om sara s been zal zitten
Daar gaat ze...
dinsdag 25 augustus 2015
Een kleine update
Morgenochtend om 9.30 uur moet Sara zich melden bij de Opname. De verwachting is dat ze aan het einde van de ochtend wordt geopereerd.
donderdag 13 augustus 2015
De laatste loodjes voor de operatie
Over minder dan 2 weken is het al zover. Op 26 augustus zal Sara de operatie ondergaan. Vanmorgen moesten we voor verschillende voorbereidende afspraken in het Sophia zijn.
Eerst hadden we een afspraak met Danielle, 1 van de pedagogen van de afdeling. Met een pop en een koffer met allerlei attributen legde zij uit hoe het straks gaat bij de anesthesie. Ook liet zij een katheter zien (waar Sara enorm om moest lachen, maar die zij dus ook krijgt de 1e paar dagen na de operatie. )
Verder kreeg Sara een pijnpaspoort mee. Hierin kan zij opschrijven hoe zij wil dat dingen gaan bij onderzoeken ed
Hierna moesten we naar de gipskamer (waar helaas een jochie, met ook een beenverlenging, moord en brand schreeuwde vanwege een paar pleisters....)
In de gipskamer spraken we eerst met Bernadette van de pijnbestrijding. Van haar hoorden we dat Sara komende woensdag al moet beginnen met een bepaald soort pijnstillers zodat zij voor de operatie al wat opgebouwd heeft. Ook houden zij tijdens de opname, en als Sara weer thuis is, contact met ons over hoe het gaat. Sara kreeg een pijnmetertje. Zo kan zij straks zelf aangeven hoeveel pijn ze heeft
Hierna kwam Femke, de fysiotherapeute. Zij wilde graag zien hoe Sara met de krukken liep (geen problemen :) ) Ook had zij gewichtjes mee om aan haar been te doen, zodat zij alvast kon voelen hoe het dan gaat met het frame om.
Als laatste kwam Dr. Bessems, de orthopeet. Helaas kwam hij ons vertellen dat Sara toch de Taylor Spatial Frame krijgt. Wel met maar 2 ringen zodat zij haar knie gewoon kan buigen (we hoopten op de gewone fixateur). Voor de onderste ring gaat er een pin dwars door haar knie en dan 2 korte pinnen aan weerszijden daar vlak boven. De bovenste ring wordt alleen met 2 pinnen aan de buitenkant van haar dijbeen bevestigd.
Eerst hadden we een afspraak met Danielle, 1 van de pedagogen van de afdeling. Met een pop en een koffer met allerlei attributen legde zij uit hoe het straks gaat bij de anesthesie. Ook liet zij een katheter zien (waar Sara enorm om moest lachen, maar die zij dus ook krijgt de 1e paar dagen na de operatie. )
Verder kreeg Sara een pijnpaspoort mee. Hierin kan zij opschrijven hoe zij wil dat dingen gaan bij onderzoeken ed
Hierna moesten we naar de gipskamer (waar helaas een jochie, met ook een beenverlenging, moord en brand schreeuwde vanwege een paar pleisters....)
In de gipskamer spraken we eerst met Bernadette van de pijnbestrijding. Van haar hoorden we dat Sara komende woensdag al moet beginnen met een bepaald soort pijnstillers zodat zij voor de operatie al wat opgebouwd heeft. Ook houden zij tijdens de opname, en als Sara weer thuis is, contact met ons over hoe het gaat. Sara kreeg een pijnmetertje. Zo kan zij straks zelf aangeven hoeveel pijn ze heeft
Hierna kwam Femke, de fysiotherapeute. Zij wilde graag zien hoe Sara met de krukken liep (geen problemen :) ) Ook had zij gewichtjes mee om aan haar been te doen, zodat zij alvast kon voelen hoe het dan gaat met het frame om.
Als laatste kwam Dr. Bessems, de orthopeet. Helaas kwam hij ons vertellen dat Sara toch de Taylor Spatial Frame krijgt. Wel met maar 2 ringen zodat zij haar knie gewoon kan buigen (we hoopten op de gewone fixateur). Voor de onderste ring gaat er een pin dwars door haar knie en dan 2 korte pinnen aan weerszijden daar vlak boven. De bovenste ring wordt alleen met 2 pinnen aan de buitenkant van haar dijbeen bevestigd.
berichtje van Sara
ik vond het soms leuk in het ziekenhuis. Ik vond het leuk om met de krukken te lopen. Het lange wachten en het geschreeuw van een jongetje in de gipskamer vond ik niet leuk. Maar gelukkig had ik vingers om in mijn oren te stoppen. Mama en papa vonden het geschreeuw ook niet leuk. Daaaaag!!!!
maandag 10 augustus 2015
Bezoek Anesthesist
Vanmorgen waren we met Sara bij de anesthesist. Eest werd ze gewogen en gemeten en toen werd haar bloeddruk opgemeten. De anesthesist legde uit dat Sara met een infuus de anesthesie toegediend zal krijgen maar dat ze daarna ook nog een ruggenprik gaan zetten. Deze zal een dag of drie blijven zitten. Dit, omdat het een vrij pijnlijke operatie is. Derk mag er bij blijven als ze onder zeil gaat, en Janneke als ze weer wakker wordt. Donderdag hebben we een vervolgafspraak voor het aanmeten van het frame, de pedagoge en de pijnbestrijding.
Abonneren op:
Posts (Atom)